Yürüyorsun…
Arkanda bıraktıkların arkanda kalmıyor ama sen arkana bakmadan yürüyorsun…
Köşe başındaki sokak çalgıcısı ve onun çaldığı bir mızıka ezgisi
Senin bilinçaltının köşe başlarına yerleşke kurmuş onlar, Küçük birer senfoni olmuşlar:
Gürültüden mi kaçıyorsun: üzgünüm, kaçacak yerin yok!
Bir bozukluk fırlatmıştın mızıkacının yanındaki boş karton kutuya, acımıştın…
Bir vicdan orgazmı yaşadın kim bilir, seninkisi bir ego mastürbasyonu belki de…
Ve her gün içinde dilenen ve haykıran umutlarını muhtemelen çinko ve bakırdan yapılmış bozuk paralarla susturuyorsun... Sen kendi kendinin dilencisisin… Kendini bastırdıkça da öyle kalmaya mahkûmsun…
Evet, yaşamdan mucize dileniyorsun, monoton geçen hayatın ve küçük burjuva bunalımların seni adi bir dilenci haline getirmiş zaten… Bazen taş plak döneminde çıkmış şarkılardan birini ‘’i pod’’ unun küçük tekerleğini döndüre döndüre son seste dinlemek rahatlatıyor seni… Geçmiş zamanın kölesi oluyorsun… Eski mutlulukları küçük mekanize cihazlara sokuşturuyor ve mutlu oluyorsun...
21 asrın tüm pisliğini, katliamlarını ve zulmünü sırtında taşıyan modern zamanların yabancılaşmış insanı, körleşmişsin… Ama seninki sinin tedavisi yok… Doğuştan kör biri bile, hepimizin göremediği gerçekleri görebiliyorsa, benimkinin nasıl tedavisi olmaz diyorsun.
Çünkü sen kendi elinle teslim etmişsin düşüncelerini; reklâmlarla, piyasa eğlenceleriyle, burjuvazi ihtişamlarıyla oltaya takılmış ‘’küçük karabalık’’ gibisin, ama kurtuluşun da yok… Sen hala oltanın çengelindeki küçük solucanı yemekle uğraşmaktasın çünkü… Uçurumla flört ettiğinin bile farkında değilsin, üzgünüm, karakalem çizilen bir resmin iki defter arasında kalıp silikleşmekte olan yüzüsün sen…
‘’Ama ben bir şey yapmadım ki’’ diye mırıldandığını duyar gibiyim, evet bir şey yapmadın, zaten en büyük yanlışın da bu… Karşına sınavlar çıkardılar, düşüncelerinden uzaklaşasın diye; karşına oyunlar çıkardılar, sarhoşluğun dertlerini unuttursun diye ama üzgünüm, karşına ayna çıkarmadılar ki kendi halini göresin ve çıkarmayacaklar da… Ama doğruyu söyle, her su birikintisine tepeden baktığında gördüğün siluet de seni ürküttü, kendinden korktun… Koşar adımlarla uzaklaştın kuduz bir köpekmişçesine…
‘’Herkes’in her şeyleştiği ve her şey’in herkesleştiği’’ küçük dönüşümlerin ortasında kalan masum kişi… Sen de nasibini alıyorsun değil mi fırtınadan ve sanırım sana da bir maske dağıtıyorlar rolünü oynaman için… Bravo rolünde harikasın, her gün için ayrı bir yüz ifaden ve ayrı gülümsemen, sinirlenmen ve ağlamanla sen bir panayır gibisin… Tek kişilik dev kadrosun, ama üzgünüm, yalnızsın ve bir kelime cambazının dediği gibi ‘’yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılırsa yalnızlık olmaz…’’Yani senin ve diğer insancıkların haftalık doğaçlamaları sonucunda hepimizin elinde kocaman bir yalnızlık kalıyor… İkramiyenizi doya doya kullanınız…
Ve küçük bir polyanna portatifiysen eğer, yani fazla iyimsersen, yaşasın eşitlik diyeceksin… Evet, güzel arkadaşım, eşitlik üç renkli ülke bayraklarının bir rengini temsil edecek kadar dar değil ve evet ‘’karanlıkta herkes biraz zenci olabilir’’ ama ‘’zenciler birbirine benzemez’’…Aramızdan birileri kör karanlıklardan sıyrılıp mumdan saraylar yapmış kendilerine ve onun ışığında soylu bir ‘beyaz’ oluvermiş, şaşırma… Ancak o oda erimiş mumlar altında kalıp küçük bir heykelcik olacak sonunda… O kendi fitilini şimdiden yakmış zaten…
Ve üzgünüm, umutlarımızın da son kullanma tarihi tükenmiş sanki… Bizlere düşen de hayattan umut dilenen küçük kaldırım fahişeleri olmak olmuş… En iyi ihtimalle de sokaklarda mızıka çalan çocuksun ve hatırlatmakta yarar var, sen de bir dilencisin. Küçük kavram karmaşalarıyla boğmak istemem seni ve biraz olsun düşündürebildiysem ne mutlu bana…
Hoşça kal kardeşim…
Report a Policy Violation
the news article as well as check out the individual pieces. We understand that each day you may not be able to check out each and every one of the pieces, everyone has their own things going on. We just ask that you make an attempt to help support the growing Literature community.
Follow us on Twitter
Become a fan on Facebook
Comments
--
--
------
''Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif.. ''
--
--
------
''Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif.. ''
--
el sol se está levantando en mí
--
Ezgi Aksoy
--
------
''Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif.. ''
--
Jin Jiyan azadi.
--
------
''Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif.. ''
Tüketilemeyen, son kullanma tarihi olmayan tek olgu, 'umut' olmalı!, olmalı..
--
bugün, yine yeni bir yaşam başlayacak...
Previous Page12Next Page