Beni yazmaya iten nedir bilemem. Buruk heyecanları ölümsüzleştirme isteği mi, yoksa en sadık dinleyicimin beyaz kâğıt olması mı?
Ama şunu biliyorum ki artık zamanı geldi. Sana bugünü bekliyordum diyemem, çünkü hesapsızlığa alıştırmışım yaşamayı. Ve sana nasihat vermeye niyetli değilim. Söyleyeceklerimden dolayı mazur gör beni… Ama şunu biliyorum ki hesaplaşma vakti geldi…
Farkındayım, sevemiyorsun hiçbir şeyi doludizgin. Her gecen gün kahroluyorsun sevemeyişine… Yapma dost, bil ki sevgi emek ister ve sen kahrolarak tükettikçe zamanı, ömür boyu mahkûmsun sevgisizliğe… Çabala dost, toprağa tohum saçan ve bu tohumların filizlenip meyve vermesi için sabreden bir çiftçi gibi çabala. Tohumlarını başkalarına saç sen de, hangi topraklar üzerinde yaşarlarsa yaşasınlar, saç tohumlarını onlara, her sevgi tohumu filizlendikçe sen de bir o kadar çoğalacaksın… Seni yüreklerinde taşıyacak insanlar. Aynı anda binlerce kilometre ötede bile senden bir parça nefes alacak. Söyle, çok mu zor gözüküyor?
Farkındayım yerin üstünde değil, yerin altında yaşıyormuş gibi hissediyorsun kendini. Fareler ve insanlar dekorunda… Omuzlarına biniyormuş gibi yerküre. Kendi çığlıklarınla yalnızsın… Ama bil ki dost; yanılıyorsun… Aynı yerküreyi paylaştığın birçok kardeşine göre daha şanslısın sen… Geceleri patlama sesleri bölmüyor uykularını, ya da her okula gidişinde mayınlara basma kaygın yok senin. Ölüme yürüme kaygın yok… Kardeşim açlıktan ölecek mi kaygın yok… Sen kendini şımarttıkça şımartan büyük bir bebeksin yalnızca… Ama demiştik ya, artık büyüme zamanı geldi, hesaplaşma vakti geldi…
Yılma dost, en küçük engelde vazgeçme kavgalarından… Hep onurluca yürüt davalarını. Biliyorsun ki şimdiyi kurtarmak için vazgeçtiğin zaman sevdalarından, geleceğin fitilini yakmış oluyorsun şimdiden: Yanıp kül olmaya. Ama demiyorum ki sana, yık harap et kendini… Sürdür kavgalarını sürdürmesine ama yapılması gerekenleri de ihmal etme. Muhtaç olmamaya çalış herhangi birine. Çünkü muhtaç oldukça sen, ‘ben’ diye biri olamayacak senin için… Mutlaka denetlenecek fikirlerin üçüncü şahıslar tarafından. Zincirleme dost, hiçbir şekilde kendini zincirleme…
Özgür ol, yaşam boyu devrimin sürekli olsun, kendini yıkıp yeniden inşa edebil, eğer bunu yapamazsan, çürük temeller üzerine kurulan sen en ufak sarsıntıda yıkılıverirsin ileride.
Söyle, konuştuklarımızın en ufak kelimesinde yalan var mı?
Bilirsin, tüm düşüncelerimi sana sunmuşum ben…
Farkındayım insanlara küsüyorsun bazen, küfrediyorsun halkın karanlığına… Ama dost, unutma; yanlış yaptığı zaman sırtını çevirdiğin bu halkın içinde sen de varsın. Ve her sırt çevirişin çaresizliğiyle baş başa bırakıyor bu sahipsiz çocuğu. Sen yalnız bıraktıkça elini tutan ilk kişiye aldanır bu çocuk. Onunla yürü dost, hep onunla yürü; belki asırlar geçecek ama o, ışığı keşfedecek sonunda… Ve bu ışıkta senin ufacık bir payın olması bile yaşamını anlamlı kılacak; bunu bil yeter. Küçümseme dost, insanları küçümseme, göklerden indirilmesi gerekeni düşür yere ama yerdekini küçümseme dost. Hep hatırla, senin de yerden kanatlanmaya başladığın o anı hatırla…
Nefret edilmesi gerekenden nefret et dost, âşık olunması gerekene âşık ol. Arkasından vurmadan kimseyi. Yine de biliyorum, seni yıpratmak isteyenler olacak ve onlar için onurlu kalışın bir fırsat olacak. İşte o zaman onları yıkmayı bil, yoksa onlar senin gibilerden cesaret alıp zulümlerini arttıracaklar…
Aldırma kirlenmişliğine birçoklarının, sen bu karanlıkta daha da belirginleşen saflığa dört elle sarıl: İşte sırtını dayayabileceğin tek dayanak, ne olur bırakma onu. Ne zaman kendine yalan söylemeye başlarsan o zaman intiharın ilk adımını atmış olursun çünkü.
Dinle dost, sana değer verenlerle bozma aranı ufak tefek şeyler için. Çünkü barıştığınız zaman, kavgalı geçirilen zamana yanacaksınız. Yaptıklarından pişman olacak aşamaya gelme, pişmanlıkların varsa da methetmesin seni.’Keşke’lerin esir almasın hayatını…
Unutmamalısın ki hayat bir kere yaşanıyor. Ve zaman durmaksızın akıyor… Sen yine de, tüketilecek bir şeymiş gibi bakma zamana, üretmek için fırsat bil: paylaşmak için, gülümsemek için…
Biliyorum çok merak ediyorsun kim olduğunu. Sen kim misin: Sen benim en acımasız, en kindar yargılayıcımsın, beni yerden yere vuran, hiçbir yanlışımı unutmayan… Sen ki en sevgili dostumsun, her zaman yanımda olan…
Ağladım gecelerde beni yatıştıran, benle şarkılar söyleyip aynı umudu paylaşan…
Sen bensin, ben de senim dost.
Aynaya baktığın kimi zamanlarda sana gülen gözlerle bakan, kimi zaman nefretiyle içini parçalayan bakışları olan o çocuk benim. Ve demin söylediğim gibi, bütün düşüncelerimi sana sunmuşum ben. Sana şunu söyleyebilirim ki, senin için akıl çağına gelme vakti çok yakın. Unutma kaybedecek zamanın yok, üstadın dediği gibi:
HAYATI ISKALAMA LÜKSÜN YOK SENİN!
Report a Policy Violation
the news article as well as check out the individual pieces. We understand that each day you may not be able to check out each and every one of the pieces, everyone has their own things going on. We just ask that you make an attempt to help support the growing Literature community.
Follow us on Twitter
Become a fan on Facebook
Comments
ellerine sağlık
--
Jin Jiyan azadi.
--
------
''Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif.. ''
--
Jin Jiyan azadi.
--
------
''Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif.. ''
--
Bitti demeden önce, bir şeylerin başlamış olması gerek..
--
------
''Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif.. ''
--
Bütün insanları dostun bil, kardeşin bil kızım
Sevincin ürünüdür insan, nefretin değil
Zulmün önünde dimdik tut onurunu
Sevginin önünde eğil kızım
Ataol Behramoğlu
--
------
''Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif.. ''
İşte bu, hayatın en büyük özü... t ö z...
Kalemine sağlık Can!...
--
Vive la révolution!
---
S a c l a r i S a m a n S a r i s i, K i r p i k l e r i M a v i...
E l l e r i y s e B e y a z S a m d a n d a n M u m l a r d i...
Previous Page123Next Page